Ekin Yazın Dostları – Tiyatro

Ekin Yazın Dostları'nın Tiyatro Kaynağı

Evim! Güzel Evim! (buluT)

Posted by Aydın Ergil 08 Ocak 2014

Evim

Yazan-Yöneten: Ebru Nihan Celkan
Yardımcı Yönetmen: Özlem Karadağ
Dramaturji: Fatih Artvinli

Oynayanlar: Burcu Çelik, Füsun Demirel, Özge Ertem, Fatih Özkan

Her evde olan şeyler, bu evde de oluyor… Füsun Demirel’in yeni oyunu sekizincikat’ta tiyatroseverlerle buluşuyor.

– Bahçeli bir evimiz olsun diyen sendin.
– Tanımadığım insanlarla görüşme.
– Gerek yok kızım o kadar büyütmeye.
– Burası benim de evim.
– Her evde bunlar oluyorsa, batsın o evler.
– Geç kalma abla. Ne olur geç kalma.
– Umut eve!

buluT’un dördüncü yapımı olan Evim! Güzel Evim! önceki oyunlar gibi bizi kendimize farklı bir gözle bakmaya davet ediyor.

Evim! Güzel Evim! seyirciyi dört kişilik bir ailenin salonuna davet ediyor. Aile bir oyun ise, Evim! Güzel Evim! hem oyunun kurallarını bozuyor hem de “oyun alanı”nı yeniden çiziyor. Evim! Güzel Evim! tam da bu ismi neden ve ne pahasına söyleyebiliyor olduğumuzu, kadınların gözünden anlatmayı deniyor.

Prömiyer: 17 Ocak 2014 Cuma 21:00 @ Sekizinci Kat

Ocak ayı boyunca her Cuma ve Cumartesi @ Sekizinci Kat

BİLET: 0545 462 45 28 – 0212 292 32 47

Süre: 60 Dakika

Reklamlar

Bir Yanıt to “Evim! Güzel Evim! (buluT)”

  1. Aile içi şiddet nereye varabilir? Yazar ve yönetmen Ebru Nihan Celkan, işlediği diğer toplumsal sorunların yanına bu kez de bu konuyu eklemiş, hem de hiç dolandırmadan. Adam tam bir canavar, eşine sudan gerekçelerle şiddet uyguluyor. Kızları ise ona baş kaldırıyor. Anne rolünde deneyimli oyuncu Füsun Demirel çok başarılı, diğer üç oyuncu da başarıyla ona eşlik ediyorlar. Aklıma gelen bazı sorular şöyle: Oyuncular kapı açıldığında sahnenin sağında solunda bekler halde oluyorlar, belki bu şekliyle izleyicilere benzetilmeye çalışıyorlar, yani bu durum her izleyicinin ya da bir yakınının evinde yaşanmış olabilir o simgeleniyor. Oyun başladığında ise yüz ifadeleri bir anda değişiyor. Acaba doğrudan oyunun başlaması nasıl olurdu? Erkek sahnenin yanında yer alan yüksek bir yere yerleştirilmiş koltukta yer alıyor, evin içindeki koltuğu ise boş ama oyuncular ona hitap ederken o boş koltuğa bakıyorlar, bu da iyi düşünülmüş. Erkek oyuncu oyun boyunca o koltukta oturuyor, şiddet sahnelerini sesiyle ve ayağını yere vurarak gerçekleştiriyor. Oyunda değinilen dış etmenler de var, ön planda olmadıklarından onların tartışılması gerekmiyor. İzleyicilerin bu aile içi şiddet gösterisine “seyirci” kalmamaları sağlanıyor, arada tepkiler duyuluyor. Buradaki tek sorum şiddeti uygulayanın iyi giyimli hiç de şiddet uygulayan biri gibi olmaması ve hiç de yaşlandırılmamış olması. Erkek oyuncuda otuz yaşında kızları olan bir erkek görünümü yok. Tüm bunlar oyunun başarısına gölge düşürmüyor. Belirtmeden geçemeyeceğim, oyun 60 değil 90 dakika.

Sorry, the comment form is closed at this time.